ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ - ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΗΣ 9ΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1988

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ

? ?καδημία ?θην?ν δέχεται στούς κόλπους της σήμερα, ?ς τακτικό της μέλος, τόν κορυφα?ο νεοέλληνα ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο μέ μεγάλη ε?φροσύνη.Γιατί στό πρόσωπό του βραβεύεται ?νας πνευματικός ?νθρωπος καταξιωμένος στή συνείδηση ?λης τ?ς ?λληνικ?ς κοινωνίας. ?νας ?ξιος διάδοχος τ?ν μεγάλων ?θνικ?ν μας ποιητ?ν, πού μέ τήν ξέχωρα διακριμένη παρουσία τους πρόβαλαν τή χώρα μας στό διεθνή χ?ρο τ?ν μουσ?ν.

? Νικηφόρος Βρεττάκος, γέννημα μίας ?λληνικ?ς ?παρχίας, ξακουστ?ς γιά τό ?δούλωτο ?θνικό της φρόνημα, βιοπάλαισε σκληρά στά νεανικά του χρόνια. ?νοιωσε βαθιά τόν παλμό το? λαο? μας. Καί τόν μετουσίωσε σέ ποίηση, βηματοδοτούμενος ?πό ?κλακτό φιλοσοφικό καί καλλιτεχνικό ?πόστρωμα.

Στίς πλούσιες ποιητικές συλλογές του καί στά θελκτικά πεζογραφήματά του στοχάσθηκε μέ ?λεύθερο, ?δεέσμευτο πνε?μα. Μέ ?ντονη φιλοκοινωνικότητα, χωρίς δογματισμούς. Μέ ?γάπη καί ?ψηλή θρησκευτικότητα. Καί ?γινε ?νας ?σύγκριτος, ?δανικός, κοινωνικός μας ταγός. Λίγοι, πολύ λίγοι λογοτέχνες ? ποιητές ?γαπήθηκαν ?σο α?τός ?πό τό λαό μας. ?πάρχει μεγαλύτερος τίτλος;

Γιά τό ?ργο το? νέου συναδέλφου θα ?πάρξει μετ??λίγον λόγος κατ??ντολήν τ?ς Συγκλήτου ?πό τόν ?καδημαϊκό κ. ?γγελο Βλάχο.

Κύριε Βρεττάκο, σ?ς καλωσορίζω ?κ μέρους ?λων τ?ν συναδέλφων καί σ?ς παρακαλ? νά προσέλθετε γιά νά σ?ς περιβάλω μέ τό μεγάλο διάσημο το? τακτικο? μέλους τ?ς ?καδημίας ?θην?ν.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ Κ. ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΛΑΧΟΥ

Κύριε Συνάδελφε,

Πρ?τ? ?π? ?λα ?πιθυμ? νά ε?χαριστήσω τήν Σύγκλητο ?πειδή δέχθηκε νά σ?ς προσφωνήσω ?γώ κατά τήν ?πίσημη α?τή τελετή πού ε?ναι, ?σφαλ?ς, σημαντική γιά τήν ζωή σας στιγμή.

Πιστέψτε ?τι τά α?σθήματα χαρ?ς πού μέ κατέχουν ε?ναι ε?λικρινή, διότι σε?ς, ?ξαίρετος καί ?κάματος τεχνίτης το? Λόγου, ?ρχεσθε νά πλουτίσετε τίς τάξεις τ?ς ?καδημίας ?θην?ν ?χι μόνο, βέβαια, νμέ τήν παρουσία σας ?λλά καί μέ τήν προσδοκωμένησυμβολή στό ?ργο της, συμβολή τήν ?ποία δέν διστάζει κανείς νά προεξοφλήσει ?τι θα προσφέρετε ?φο?, ?πό τά παιδικά σας χρόνια, σ?ς κατέχει τό πάθος τ?ς δημιουργίας.

Τούς πρώτους σας στίχους, τούς γράψατε σέ ?λικία 9 ?τ?ν μ? ?να κομμάτι κάρβουνο ?πάνω σ' ?να ξύλινο παραθυρόφυλλο:

Α?τά ?γώ τ? ?γραψα τήν ?κτη ?ουλίου

Τήν ?ρα πού ?ρχότανε ? δύση το? ?λίου.

«Μπαμπά!» φώναξε ? αδελφή σας? «? Νικηφόρος μουντζουρώνει τά παντζούρια!» Καί ? καλός πατέρας σ?ς πλησίασε, διάβασε, χάϊδεψε τό παιδικό σας κεφάλι κι? ?ποκρίθηκε στήν ?δελφή σας «?φισέ τον νά μουντζουρώνει?».

Τό πατρικό ?υτό χάδι μο? φαίνεται σάν ε?λογία πού σ?ς παρακολούθησε σέ ?λη τήν δύσκολη ζωή σας, ?φο? ?λη σας τήν ζωή μουντζουρώνατε, κατά τήν πατρική ?πιταγή.

Τήν πρώτη α?τήν σταλαγματιά τήν πλουτίσατε μέ συνειδητή βραδύτητα, ?πως ?ρμόζει στούς πραγματικούς πνευαμτικούς ?ργάτες, τήν μετατρέψατε σέ μικρή κρήνη πού ?γινε ρυάκι καί μεταβλήθηκε σέ ποταμό πλούσιο, πότε ?ρεμο καί ?ποταγμένο, πότε ταραγμένο ?πό δίνες ?δυνηρές, ?λλά πάντα μέ ε?γενικές ?νταύγειες, χωρίς καμιά στιγμή νά θολώνουν τά νερά του πού ?χουν τήν μαγική ?διότητα νά καθρεπτίζουν χρώματα κι??ποχρώσεις, πότε ζωηρές καί ?πίγειες, πότε α?θέριες καί ο?ράνιες, πού προκαλο?ν ψυχική ?νάταση ? γαλήνη καί ?ρεμία σέ ?ποιον θε?ται τήν ροή του. Τό ποιητικό σας ?ργο καθώς καί τά ?ρα?α, πυκνά καί ?πλά ?λλά συγκλονιστικά πεζά πού γράψατε, ?χει τύχει τ?ς γενικ?ς ?ναγνωρίσεως καί τεκμήριά της ε?ναι τά πολλά ?λληνικά καί ξένα βραβε?α μέ τά ?πο?α σ?ς ?χουν τιμήσει, καί το?το πολύ πρίν σ?ς δοθε? ? ε?πρόσδεκτη ε?καιρία νά ?πιδιώξετε τήν ε?σοδό σας στόν Ο?κο α?τόν γιά τόν ?πο?ο ? μέρα α?τή ε?ναι χαρμόσυνη.

Δέν θέλω νά μακρηγορήσω καί νά καταχραστ? τ?ς ?πομον?ς το? ?κροατηρίου σας πού βιάζεται νά σ?ς ?κούσει, ?λλά θεωρ? καθ?κον, σήμερα κιόλας, νά σ?ς βγάλω ?πό μία πλάνη τήν ¨οποία ?σως ?χετε ?δη ?ρχίσει νά ?ποψιάζεσθε. Γινόμενος ?καδημαϊκός δέν ?γίνατε μόνο ?θάνατος ?λλά γίνατε καί ?σοβίτης. Καί τό λέγω α?τό διότι, γνωρίζοντας τήν ?διοσυγκρασία σας, ε?μαι βέβαιος ?τι θα συμβάλλετε ?ποτελεσματικά στό ?πιτελούμενο ?ργο τ?ς ?καδημίας. Μόνο δυσχέρεια ?πιλογ?ς θα συναντήσετε ?φο?, ?κτός ?πό τίς συνεδρίες τ?ν Τάξεων καί τ?ς ?λομέλειας, ?χετε νά προσφέρετε τίς γνώσεις σας, τήν ?ρθότητα τ?ς κρίσεώς σας, τήν πνευματική σας ε?θύτητα, στίς πολλές ?πιτροπές πού ?πάρχουν, ?λλά ?δίως στά πολλά κέντρα τ?ς ?καδημίας, Λεξικογραφίας, Μεσαιωνικο? καί Νέου ?λληνισμο?, ?στορίας το? Νεωτέρου ?λληνισμο?, Νεολογισμ?ν, τά ?πο?α, μεταξύ πολλ?ν ?λλων, ε?ναι ?σάριθμες κυψέλες τ?ς ?καδημίας, πού ?ργάζονται ?θόρυβα, συγκεντρώνουν στοιχε?α, ?ρευνο?ν, μελετο?ν θέματα, παρέχουν ?πηρεσίες σέ ?ργανισμούς καί ?πιστήμονες καί ?κδίδουν ?πιμελημένα ?ργα, μικρά δυστυχ?ς κατά τόν ?ριθμό ?πειδή ? Ο?κος α?τός, ?ς μή ?δει, ?ταν μέχρι χθές πένης.

?δη,?μως ? πολιτεία ?πεφάσισε νά ?νισχύσει σημαντικότατα τό ?ργο τ?ς ?καδημίας καί τό γεγονός συμπίπτει μέ τήν ε?σοδο σας στον Ο?κο α?τόν. Τήν σύμπτωση α?τήν τήν θεωρ? καλόν ο?ωνό γιά ?λους μας.

Α?τά τά ?λίγα, γιά τά ?ργα τ?ς ?καδημίας, στά ?πο?α καλε?σθε καί σε?ς νά μετάσχετε, ?θελα.

© 2016 Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης. All Rights Reserved. Designed By www.dspixel.com